mans

mans

divendres, 9 de novembre del 2012

POEMA

Cuando hablamos de amistad solemos hacerlo con convencimiento y seguridad, y creemos que tenemos muchísimos amigos. Puede ser cierto, no lo dudo, pero creo que en el fondo, desconocemos cual es el auténtico concepto de amistad. 

El "amigo/a" auténtico, no tiene precio, no solamente por lo que significa para nosotros, si no por lo que es y no únicamente por lo que hace.

Creo que este poema de José Luis Borges es sumamente claro al respecto. Nos explica de forma exquisita la verdad de lo que somos y podemos hacer, ni más ni menos, y nos ilustra hacia donde debe residir un significado de verdadera amistad. Lo más importante radica en la idea de no intentar poseer ni dirigir, buscando el no obligar ni forzar aunque creamos que es lo mejor. Que sea cada uno el que tome sus propias decisiones, pero que también sepa que estamos allí, y que seguiremos respetando hasta el final lo decidido. 

Creo que la amistad es algo que debe sentirse, no hace falta ni demostrarla ni exigirla, simplemente dejar que fluya por si misma y que llegue hasta donde sea posible, hasta donde sintamos que deba llegar.

dimecres, 7 de novembre del 2012

SOM CONSCIENTS?

No se si som prou conscients de moltes coses que ens haurien de fer reflexionar. Creiem que no ens escolten o que els altres no entenen el que ens passa, i que per molt que ens esforcem, no aconseguim l’atenció que mereixem (o això pensem, no?).

Estem tant centrats en nosaltres mateixos, en el nostre mon, que ens oblidem del mon dels altres, i és ben cert, que el del altres és molt similar al nostre, tot i que no ens ho imaginem.
Si poguéssim ser capaços de tenir una mica de memòria, és molt probable que moltes de les nostres respostes o accions no serien tan fredes, dures o distants, i especialment, les que mostrem a la gent mes propera, la que mes estimem.

És en aquests casos on podem fer mes mal del que suposem. Potser si fóssim un pel mes humils i pacients, no ens sentiríem tant culpables ni hauríem d’avergonyir-nos de nosaltres mateixos en front d’un fet inqüestionable. 

I si no, per la mostra un botó, mireu el vídeo.


dilluns, 5 de novembre del 2012

PODEM CANVIAR?

Una de les coses que mes acostumem a fer es “queixar-nos”, del que ens passa o del que no ens passa. Protestem, ens enfadem, critiquem, ens neguem, ens aïllem, i fins i tot, podem a arribar a marxar i abandonar.

Quan intentem canviar (a saber per que i en molts casos), o be se’ns acaba la força i no ho aconseguim, o be fem un canvi que no és prou bo ni constant per que persisteixi en el futur.
En ocasions, no ens ajuden gaire els altres, que si be ens han animat al principi, acaben darrera nostre sense facilitar altres possibilitats, i tot allò que semblava re conduir-se per fi, torna a ser una rutina que, de nou, ens farà arribar al límit de la exasperació.

No ens deixem portar pel desànim ni per la força de la rutina, tan la nostra com la dels altres. Podem fer mes si ho volem i lluitem per un objectiu necessari. Probablement no podrem aconseguir-ho en el primer intent, però no s’ha de perdre ni l’ànim ni les ganes de continuar, i sempre, sabent que ens aixecarem tantes vegades com calgui.

El desànim i les faltes d’expectatives no haurien d’estar convidades a aquesta festa. Deixem-les dons que es perdin darrera nostra, o com diuen en els llibrets de teatre, que facin “mutis” sortint de l’escenari.

No ens quedem amb la mel a la boca només uns minuts com es veu en aquest vídeo animat.

dissabte, 3 de novembre del 2012

MIEDO

El miedo, esa sensación que tan bien conocemos, no debería ser tan poderosa, tan fuerte. Cuando está con nosotros nos cambia, nos deja irreconocibles, nos bloquea. Acaba con nosotros y nuestras ilusiones sin contemplaciones ni piedad.

El miedo ejerce una influencia vital en nuestra vida, forma de pensar/actuar y en los proyectos de futuro. ¿Es posible vencerlo?. Si, sin ninguna duda.

El secreto radica en no creerlo, en no darle ni una sola oportunidad de manifestarse, en ser capaz de seguir adelante cuando únicamente queremos pararnos o regresar, en creer más en nosotros mismos y en nuestras posibilidades.

No debe ser una escusa ni una justificación. El miedo no existe en realidad, pero eso si, lo creamos nosotros con nuestras dudas y falsas expectativas, y una vez activo, es demoledor en todos sus sentidos. 
Dejemos de pensar en él y sigamos adelante. Podemos hacerlo.

Como ejemplo, este pequeño vídeo lo deja muy claro.